Starożytny Rzym



  • Strona główna
  • Imperium Rzymskie
  • Republika
  • Historia Rzymu
  • Remus i Romulus
  • Mitologia rzymska
  • Bogowie Rzymscy
  • Chrześcijaństwo
  • Prawo rzymskie
  • Architektura
  • Koloseum
  • Pompeje
  • Juliusz Cezar
  • Śmierć Cezara
  • Marek Antoniusz
  • Sztuka
  • J. C. Szekspira
  • Wojny z Kartaginą
  • Wojny w Galii
  • Społeczeństwo
  • Życie codzienne
  • Historycy
  • Transport i drogi
  • Monety Rzymskie
  • Wirtualna wycieczka

  • Potrzebujesz gotowca?
    Pomagają w pracy domowej
    Na luzie
    Dobierz zestaw


    Co William Szekspir napisał w utworze

    wersja na telefon

    William Szekspir był angielskim poetą i dramatopisarzem, a w schyłkowym okresie swojego życia również aktorem. Żył w czasach Elżbiety I i Jakuba I, kiedy powstawał teatr elżbietański. Był autorem 36 sztuk. W swoim dorobku miał zarówno kroniki historyczne, komedie, jak i tragedie, jednak tylko kroniki związane były z dziejami szesnastowiecznej Anglii.

    W swoich dramatach Szekspir najczęściej przedstawiał problem władzy, która w większości przypadków jest demoralizująca i niesie ze sobą niszczycielską siłę.

    Szekspira interesował przede wszystkim mechanizm władzy – obiektu ludzkich pragnień i dążeń. Ta tematyka pojawia się przede wszystkim w kronikach królewskich i tragediach, do których należy także dramat „Juliusz Cezar”.

    „Juliusz Cezar” Williama Szekspira

    William Szekspir w swojej twórczości opierał się nie tylko na dziejach Anglii, ale sięgał również w głąb historii innych narodów. Fascynacja wielkimi wodzami sprawiła, że postanowił również skomponować i przenieść na scenę życiorys wielkiego, rzymskiego wodza – Juliusza Cezara.

    Szekspir przez całe swoje życie próbował zgłębić tajniki ludzkiego umysłu i duszy, które wyzwalały w człowieku potrzebę dominacji i władzy nad innymi ludźmi.

    Zarówno z perspektywy historycznej, jak i własnych obserwacji wysnuwał wnioski. Pisząc dramat oparty na losach Juliusza Cezara, dogłębnie zbadał historyczne losy swojego bohatera, pragnąc, aby jego historia była jak najbliższa prawdziwym wydarzeniom.

    Jak przystało na genialnego pisarza i poetę, z wielką wprawą i niezwykłym przekonaniem, prowadzi czytelnika przez starożytny, rzymski świat, gdzie dominuje zakłamanie, obłuda i chęć przejęcia władzy za wszelką cenę.

    Twoja wyszukiwarka

    Szekspir stara się pokazać Juliusza Cezara nie tylko jako wielkiego wodza i bohatera, za którym szły tłumy ludzi i wojsko, ale także jako człowieka ogarniętego żądzą władzy, która powoduje, że w konsekwencji zostaje sam, mimo tego, że otoczony jest spora grupą ludzi, tak zwanych „sprzyjających jego poczynaniom” i „fałszywych przyjaciół”.

    Szekspir stara się pokazać Cezara nie tylko jako bezwzględnego wodza, ale również jako człowieka, który musi zmagać się z własnymi słabościami, pokonywać trudności, które pojawiają się w życiu każdego człowieka, aby w końcu osiągnąć swój cel.

    Problem władzy w dramatach Szekspira

    Podobnie jak w innych szekspirowskich dramatach, także i w „Juliuszu Cezarze” ukazany jest problem władzy, która doprowadza do śmierci. Władzy, która staje się tak ważna, że człowiek, który ją posiada zapomina o wszystkim innym. Władzy, która gubi, a nie daje radość i szczęście.

    To właśnie obsesyjna chęć posiadania władzy i niepodzielnego panowania doprowadza w efekcie do śmierci głównego bohatera, spowodowanej spiskiem, przygotowanym przez ludzi z najbliższego otoczenia - ludzi, których obdarował mianem swoich przyjaciół.

    Wielkość dramatu Szekspira

    Szekspir złamał konwencjonalność dramatu i stał się wzorem godnym naśladowania. Pokazał, że prawdziwe dramaty zdarzają się przede wszystkim w życiu i że mogą one służyć za kanwę dobrej sztuki. Udowodnił, że do tego celu doskonale nadaje się nie tyko otaczająca rzeczywistość, ale również zdarzenia z przeszłości, bowiem one również kryją w sobie ludzi, którzy będąc wielkim i wybitnymi postaciami swojej epoki, oglądani są tyko przez pryzmat dokonań historycznych.

    Szekspir starał się nie tylko przedstawić historie i życia, ale także dotrzeć do motywów, którymi kierowali się w swoim życiu, a które niejednokrotnie dawały szerszy obraz. W dramacie "Juliusz Cezar" udowodnił, że tak naprawdę Cezar nie liczył się jako człowiek, tylko jako wybitny dyplomata, a kiedy zaczął zawadzać innym, został usunięty w najbardziej okrutny, ale jednocześnie jedyny sposób, który pozwalał innym, wybitnym wodzom rzymskim starać się o przejęcie władzy.


    Zobacz także:
    Starożytna Grecja
    Starożytny Egipt
    Potrzebujesz gotowca?
    Pomagają w pracy domowej
    Na luzie
    Dobierz zestaw