Starożytny Rzym



  • Strona główna
  • Imperium Rzymskie
  • Republika
  • Historia Rzymu
  • Remus i Romulus
  • Mitologia rzymska
  • Bogowie Rzymscy
  • Chrześcijaństwo
  • Prawo rzymskie
  • Architektura
  • Koloseum
  • Pompeje
  • Juliusz Cezar
  • Śmierć Cezara
  • Marek Antoniusz
  • Sztuka
  • J. C. Szekspira
  • Wojny z Kartaginą
  • Wojny w Galii
  • Społeczeństwo
  • Życie codzienne
  • Historycy
  • Transport i drogi
  • Monety Rzymskie
  • Wirtualna wycieczka

  • Potrzebujesz gotowca?
    Pomagają w pracy domowej
    Na luzie
    Dobierz zestaw


    Pompeje

    Pompeje leżały w italskiej Kampanii, dwie mile od wybrzeża Zatoki Neapolitańskiej, u stóp Wezuwiusza. Do I wieku p. n. e. mało o tym mieście wiadomo. Pewny jest natomiast fakt, że do romanizacji Pompei znacznie przyczyniło się założenie w mieście wojskowej kolonii rzymskiej. Z czasem miasto stało się eleganckim miejscem pobytu arystokracji rzymskiej, która pobudowała tu własne wille.

    Trzy zburzone miasta

    Pompeje obok Stabii i Herkulanum były jednym z trzech miast rzymskich w prowincji cesarskiej Italia, które 24 sierpnia 79 roku n.e. zostały zniszczone przez wybuch wulkanu Wezuwiusz. W czasie swojej świetności Pompeje pełniły funkcję jednego z najważniejszych ośrodków handlowych w Kampanii. Po krótkim okresie kolonizacji greckiej przeszły one w 200 r p.n.e. pod panowanie rzymskie. Około 63 roku naszej ery silne trzęsienie ziemi zniszczyło dużą część miasta. 16 lat później nastąpiła erupcja Wezuwiusza. Ponieważ dym i popiół wydobywał się z krateru na wiele dni przed wybuchem, większa część ludności zdążyła się ewakuować. Jednak i tak zginęło około 2000 osób, głównie na wskutek zaczadzenia. A domy przykryte zostały kilkumetrową warstwą popiołu i pumeksu. Można powiedzieć, że dzięki wybuchowi wulkanu całe życie w mieście zostało uchwycone w formie stop klatki i zakonserwowane na następne stulecia. Pompeje dostarczyły więcej bardzo dużo informacji o życiu codziennym obywateli rzymskich.

    Odkrywanie historii

    Ruiny Pompeji położone są w regionie Kampania, około 20 km na południowy-wschód od Neapolu. Miasto zostało założone w VII wieku p.n.e. przez Osków. Początkowo znajdowało się pod wpływem kultury greckiej, później etruskiej. Największy rozwój miasta miał miejsce w I wieku. Głównym źródłem utrzymania mieszkańców był handel związany z znajdującym się w mieście portem morskim.

    Dopiero z końcem XVI wieku, podczas prac przy budowie kanału, odkryto starożytne napisy. Przeprowadzano poszukiwania dały uczonym pewność, że pod ziemia znajdują się ruiny miasta. Prace wykopaliskowe rozpoczęto w Pompejach w 1748 roku, ale najbardziej usystematyzowane działania prowadził od 1861 roku Giuzeppe Fiorelli.

    Twoja wyszukiwarka

    Podczas wykopalisk odkopywano nie tylko dzieła sztuki. Udało się również w dużej mierze zrekonstruować układ urbanistyczny miasta, złożony z regularnej siatki ulic, pokrytych brukiem. Dzięki temu Fiorelli sporządził plan całego miasta, podzielił je na sektory i ponumerował domy. Rozpoczął również prace nad rekonstrukcją poszczególnych budowli.

    Starożytny układ miasta

    Pompeje otoczone były murem obronnym, posiadały system kanalizacyjny poprowadzony wzdłuż ulic. Wzdłuż nich znajdowały się domy mieszkalne z atrium i perystylem. Podczas prac wykopaliskowych odsłonięto także liczne sklepy, warsztaty, teatr, forum z bazyliką, kurią i świątyniami, trzy palestry i termy, amfiteatr z koszarami gladiatorów i wiele innych obiektów.

    Sztuka w Pompejach

    Podczas prac wykopaliskowych odkryto szereg rzeźb, wykonanych przez miejscowych artystów Pompejach z tufu wulkanicznego, marmuru, kamienia, drewna i brązu. Są to przede wszystkim portrety i reliefy, które stanowią ozdobne detale architektoniczne. Wśród drobniejszych wyrobów rzeźbiarskich odnaleziono dzwonki zawieszane swobodnie tak, że najmniejszy ruch powietrza mógł wprawiać je w drgania. Niektóre z nich mają formę erotyczną.

    Do najważniejszych odkryć dokonanych w Pompejach należą malowidła ścienne, które zachowały się w dużych ilościach w bardziej reprezentacyjnych wnętrzach domów. Pozwoliło to na odtworzenie historii malarstwa rzymskiego do 79 roku n.e.

    Oprócz licznych malowideł odnaleziono także interesujące dekoracje w formie mozaik. Stosowane były one głównie w miejscach narażonych na działanie wilgoci i wody. W jednym z domów odnaleziono posadzkę ozdobioną przedstawieniem bitwy pod Issos stoczonej pomiędzy Aleksandrem Macedońskim a Dariuszem III. Mozaika składa się z około 1,5 mln kamyków.

    Duchy przeszłości

    Największe wrażenie wywołują jednak odlewy ciał mieszkańców. Popioły pokrywające Pompeje szybko zastygały zachowując wewnątrz kształt pogrzebanych ciał. Fiorelli opracował metodę wykonywania ich gipsowych odlewów. Przez niewielki otwór wlewał gips sztukatorski, który wypełniał całą pustą przestrzeń. Po związaniu gipsu usuwał warstwę popiołu odsłaniając odlewy ciał, przedmiotów, elementów budynków itp. Później zaczęto używać przeźroczystego tworzywa, które pozwalało dostrzec ukryte wewnątrz odlewu zachowane drobne przedmioty, kości.

    Tak naprawdę aż do dnia dzisiejszego poznajemy i uczymy się historii Pompei, miasta pełnego duchów przeszłości. Prace archeologiczne na tym obszarze trwają nadal i dopiero po ich zakończeniu będziemy mogli w całości poznać jego historię.

    Twoja wyszukiwarka

    Źródła:

    - „Wieczność piramid i tragedia Pompei”, W.H. Boulton
    - Ilustrowana Historia Świata „Rzym i cywilizacja klasyczna na zachodzie”, tom III, J.M. Roberts, wyd. Świat Książki


    Zobacz także:
    Starożytna Grecja
    Starożytny Egipt
    Potrzebujesz gotowca?
    Pomagają w pracy domowej
    Na luzie
    Dobierz zestaw